Ahmet Reşit Rey (1870, Çankırı – 1956), Osmanlı Devleti‘nin son dönemlerinde üst düzey bürokratlık ve bakanlıklar yapmış bir devlet adamıdır. Türk Beşleri‘nden besteci Cemal Reşit Rey‘in ve tiyatro yazarı Ekrem Reşit Rey‘in babasıdır.

1888‘de Mülkiye Mektebi‘ni bitirmiş, iki sene öğretmenlik yaptıktan sonra 1890‘da Saray Mabeyin Katipliğine alınmış ve 14 yıl süreyle II. Abdülhamit‘e sarayda kâtiplik hizmeti vermiştir. İttihat ve Teraki Cemiyeti‘nin en şiddetli muhaliflerinden olarak tanınmış, özellikle İttihat ve Terakki içindeki mason mensubiyetli veya Yahudi kökenli kesimlere karşı sözünü sakınmamıştır.

1906‘da Kudüs Mutasarrıflığı, 1907‘de Manastır Valiliği, 1908‘de Halep Valiliği yapmıştır. 18 Ağustos 1912 tarihinden 17 Ekim 1912 tarihine kadar İzmir Valiliği‘nde bulunmuş, bu görevden ayrıldıktan sonra Mehmet Kamil Paşa kabinesinde Dahiliye Nazırlığı‘na getirilmiştir. 1913‘te Kamil Paşa Kabinesi düşünce, önce Mısır‘a, sonra Fransa‘ya gitmiş, Mahmut Şevket Paşa olayından dolayı gıyabında mahkûm edilince bir süre Paris’te bir süre de Cenevre‘de yaşamıştır.

1919‘da yurda dönmüştür. Ahmet Tevfik Paşa ve Damat Mehmet Adil Ferit Paşa kabinelerinde tekrar Dahiliye Nazırlığına getirilmiştir. San Remo Konferansında alınan karar gereğince murahhas olarak Paris’e gitmiştir. Sevr Antlaşmasını imzalamayacağını bildirmiş, hem murahhaslık görevinden hem de Dahiliye Nazırlığından istifa etmiştir. Galatasaray Lisesi‘nde Edebiyat Öğretmenliği’ne tayin edilmiştir.

TBMM 1.Dönem İzmir milletvekilliği yapmıştır.

İstifasından sonra edebi tercümelerde ve fikir hayatında da başarılı olmuştur. Yazarlık ve edebiyat hayatında H. Nazım takma adını kullanmıştır. Eserleri şunlardır; Nazariyat-ı Edebiye (2 cilt), Racine Külliyatı (5 cilt), Virgil‘in tercümesi, Gördüklerim Yaptıklarım (1911-1922 arası hatıraları). Ayrıca Şehrak adı ile bir günlük gazete çıkarmış, bu gazetede Maziden Hale başlığı altında seri makaleler yayınlamıştır.

Bu konuyu arkadaşlarınla PAYLAŞ..